As amigas da libraría Sisargas hospedaron na súa bitácora unha crítica do meu alter ego, Rodrigo Osorio, desta banda deseñada de Jorge Campos: Alter·nativo, a banda deseñada dos sendeiros que se entrecruzan. 1. Herbert Quain, Ts’ui Pên y Leif Tande Los mundos que propone April March [a novela de Herbert Quain] no son regresivos, es la manera de historiarlos […] Trece capítulos integran la obra. El primero refiere el ambiguo diálogo de unos desconocidos en un andén. El segundo refiere los sucesos de la víspera del primero. El tercero, también retrógrado, refiere los sucesos de otra posible víspera del primero;…
-
-
Intramuros, detrás das portas, (ven o sabe a fotógrafa Pilar Silva) agóchanse tesouros incribles. Fai pouco paseando pola Coruña atopeime con isto na rúa Picos: Rúa Picos, 6 da Coruña Meses antes, grazas a Pablo Outón, que estaba a pintar o magnífico grafiti que podedes ver na foto, descubrimos unha outra realidade semellante, detrás da porta do primeiro barco pola dereita hai unha calella que leva á entrada de varias casas particulares. [Espazo entre as rúas Vista e Mariñas] Rúa Mariñas de A Coruña Nesta ligazón poden ver a porta aberta que da acceso a calella. [Data da consulta 25/08/2017]…
-
O cibersitio Historia de Galicia reseña o tiento de Rodrigo Osorio “P.M.A”, unha interpretación ventureira: Portus magnus artabrorun, unha posible sinatura de Lugrís. Xa o 10 de agosto publicaron unha completa reportaxe de Iñigo Mouzo sobre o mural da rúa Real 74-76 e a exposición organizada por Afundación: A Coruña reconcíliase con Lugrís, o artista do mar.
-
Como (non) nomear un fresco de Urbano Lugrís González [Un tento de Rodrigo Osorio] Para maior comodidade pode descargarse o texto deste tento aquí. Ventureira (adxetivo). Planta que nace e medra sen ser plantada ou sementada. Dicionario da Real Academia Galega Ventureiro (adxectivo) . Casual. Espontâneo […] Dicionario Estraviz A TESE (OU REVELACIÓN) VENTUREIRA Fotografía de Daniel Suárez Pousa, 2010. O Rubén Ventureira Novo, comisario da exposición Lugrís, paredes soñadas, e encargado da mercadotecnia para revalorizar o fresco que o Urbano Lugrís González [ULG] pintou no baixo de rúa Real 74-76 da Coruña nominou este mural como Vista da Coruña…
-
(na exposición Lugrís. Paredes soñadas) [Un tento de Rodrigo Osorio] Posiblemente a razón fundamental para visitar a exposición Lugrís, paredes soñadas que Afundación terá na súa sede na Coruña até o vindeiro 3 de setembro sexa a rara oportunidade de ver a obra Retablo do descubrimento na súa disposición orixinal. Forman o dito retablo 13 táboas, 12 delas de 74 x 74 cm. e a central de 272 x 80 cm. Colocadas conforme o seguinte esquema: 1. 2 7. 8. 3. 4. …
-
Na páx. 721 do Altos estudios eclesiásticos, de Rafael Sánchez Ferlosio; Ignacio Echevarría di: En un excelente y muy documentado artículo (Jacinto Batalla y Valbellido, un autor de referencia) publicado el 3 de marzo de 2014 en la revista digital El Coloquio de los Perros, Sergio B. Landrove hace un exhaustivo acopio de todas las noticias que da Ferlosio de este personaje, así como de los textos que le atribuye. e esta cita nas notas ao primeiro volume dos ensaios reunidos de RSF está a facerme feliz dende que a descubrin. Por certo o meu “excelente y muy documentado” artigo…
-
(Un artigo en castellano) Os amigos da ciberrevista El coloquio de los perros voltan a contar cun meu tento . Neste caso acordei a miña faciana de cazador de autores inexistentes para presentar as obras (polo momento) completas do apócrifo escritor, Jacinto Batalla, inventado por Rafael Sánchez Ferlosio. Poden ler o artigo completo pulsando aquí abaixo: JACINTO BATALLA Y VALBELLIDO, UN AUTOR DE REFERENCIA (RAFAEL SÁNCHEZ FERLOSIO Y LA FICCIÓN)
-
Desde que le dieron el premio Cervantes y pasó a tercera primera linea de la actualidad hay un par de coletillas que acompañan a cualquier presentación de Rafael Sánchez Ferlosio: que si ha renegado de El Jarama; que si ha abandonado la literatura; que si aborrece la ficción;… En una reciente entrevista (“Estamos dirigidos por ignorantes”, El mundo, 27/02/2011) Antonio Lucas vuelve al tópico y dice: Se marchó de las buenas letras en los 60 y sin despedirse: entró en un silencio editorial de dos décadas del que saldría con el armisticio de varios ensayos y tras una navegación obsesiva…