O número 17 da revista argentina A media Luz (publicado na primavera austral de 2007) publicou o seguinte artigo asinado por ABR: A MAREA NO XANREI, UN ESTRIBILLO INÉDITO DE JOSÉ BIOBARDI A MAREA NO XANREI Sube coa lúa a melancolía “Preamar as oito” -anunciaba o diario. A máis afouta onda móllame o corazón, móllame o corazón que se torna pesao LA MAREA EN EL XANREI1 Sube con la luna la melancolía “Pleamar a las ocho” -anunciaba el diario. La ola más osada me moja el corazón, me moja el corazón que se torna pesado. El manuscrito que publicamos en…
-
-
Xosé Falperra, máis coñecido polo seu alcume tanguista: José Biobardi, foi un dos camaradas das esmorgas coruñesas de Antón Avilés de Taramancos e Urbano Lugrís. Adicou varios tangos, poemas e cancións ao xigante pintor coruñés. No 1973 tras a morte de Urbano escribiu un tango sur-marino* (Ulises Fingal, un dos pseudónimos do pintor) en memoria do seu amigo. A Urbano Lugrís, náufrago de singraduras abondas Voltando a Ítaca ben cedo o xa moi tarde despois de coa barra disfrutar o vello Fingall non atopa abrigo nin praia na que descansar. Non hai sereas que canten para él. Nin carta que…
-
Xanrei, por Roberto Castro da Librería Sisargas (Debuxo inspirado no tango de José Biobardi) Eu varado no Xanrei agardo por miña amada, baixo a luz do albor, nesta rocha fronteiriza entre o meu mundo e o seuna que vivimos os dous unha hora cada día, unha pinga no eterno, antes de saír o sol. Na que bailamos ben xuntos e nos amamos a modo antes de saír o sol. Retrouso: Sube coa lúaa melancolía preamar ás oito-anunciaba o diario. A mais afouta onda móllame o corazón móllame o corazón que se torna pesao. Ninguén aprobou o noso, advertironnos ben cedo que cerca…
-
Urbano Lugrís ( Fuente de la imagen ) 20:00 horas. Ao pé do obelisco. Ao son da gaita e o tambor debuxamos nos nosos paraugas motivos mariños para lucir na manifestación atlántica que nos levou atá o lugar no que Urbano Lugrís tivo o seu estudio (Rúa da Estrela). Os siareiros do pintor sur-marino manifestámonos aos gritos de “O que pintou a marola, pintou a mar toda!” “Menos derrotismo e máis surrealismo!”Unha manifestación a favor que foi recibida polas terrícolas e os terrícolos con acenos de asombro. 20:30 horas. Camarote submarino. Na rúa da mantelería, Pablo Outón…
-
(TANGO) Para A. El miedo tiene miedo¿qué pensabas?El miedo tiene miedode tu voz.El miedo tiene miedoa tu mirada.El miedo tiene auténtico pavor. El miedo tiene auténtico pavora que hables de ély digas: «Me da miedola soledad, el mundo,… ¡qué sé yo!la soledad, el mundo,… ¡qué sé yo!» El miedo tiene miedoa que le miresy descubras que no es másque el relojque marca en negro el paso de las horasesperando el desenlace atroz (que es la muerte,mas miedo no la nombraporque sabiendo qué¿podría haber temor?) hurtándote el ahora,este momentoen que late con fuerza el corazóny bombea, conscientede la vida,las ganas de…
-
(Estribillo para un tango)Sube con la lunala melancolía.«Pleamar a las ocho»─anunciaba el diario.La ola más osadame empapa el corazónque se torna pesado.
-
DEL NONSENSE, EL TRAMPINTÁN, EL MOMECICLO Y OTROS CAMELOS.EL MOMECICLO O CAMELONCIO ( y II.). Aunque Jardiel Poncela no goza el reconocimiento que merece en nuestra historia de la literatura (basta ver las sucintas referencias en los libros de texto) no le faltan discípulos que han transitado las sendas del momeciclo. Uno de ellos es su nieto (sé que el parentesco puede espantar a los lectores pero antes de prejuzgar lean alguna de sus obras en su excelente —y descacharrante- ciberbitácora Humoradas), don Enrique Gallud Jardiel, de su blog tomo el siguiente sinsentido (en el que el espíritu propio del…