Poesía.

Antesala

ANTESALA
Habitación 117
A Filomena González Rodríguez
Casi no queda nada en ese cuerpo
solo el dolor
y el yo en inercia:
               (“lo que eres serás…
                pero más”)
casi no queda carne
ni palabras.
Queda el deseo de aferrarse a un hoy,
28 de enero del 14,
como todos,
como los 31.800 anteriores,
huérfano de satisfacciones
pero con rincones luminosos.
El sentido de la vida,
hoy lo sé,
es encontrar postura en esa cama,
aliviar un picor,
echar de la garganta el esputo
que no deja pasar el aire
y que te permitirá mañana
sufrir más
y sentir una caricia
por penúltima vez.
Sergio B. Landrove

Naceu no medio e medio do océano Atlántico a bordo do buque Covadonga no que os seus pais retornaban a España. Estudou filosofía nas universidades de Salamanca e Santiago de Compostela. En 2003 abandona a universidade e comeza a traballar como mecánico en Ponferrada, cidade na que faleceu o 27 de febreiro de 2018. Foi subdirector plenipotenciario da folla voandeira presuntamente humorística Le Rosaire de l`Aurore dende 2004 a 2018. É autor do blog Constelación decimoctava, de dúas recompilacións de relatos Osorio y compañía (Ediciós da mitocondria, 2005) e Restralletes (Ediciós da mitocondria, 2008) e dunha manda de contos, tentos, poemas e artigos espallados por cibersitios, xornais e revistas.

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *